„Wstał i wyciągnął paczkę papierosów. Gdy zapaliliśmy, dodał jeszcze
— Czy wiesz, co się stało później z „Wilią" To był mały okręcik, ale spisywał się dzielnie. Walczył z hitlerow
„J.»i niti i
(4.1 Znii.
Wll dr u
Gdański wernisaż
rzeba chyba przypomnieć, bo któż to dziś pamięta, że werniks jest przeźroczystą żywiczną substancją stosowaną przez malarzy dla zabezpieczenia obrazów przed niszczącymi wpływami, a werniksowanie owym przysłowiowym ostatnim pociągnięciem pędzla kończącym pracę. Zabiegiem kosmetycznym przed publicznym występem.
Niegdyś otwarcie wystawy malarskiej poprzedzał dzień przeznaczony na werniksowanie. Gromadził on artystów, mecenasów, krytyków, amatorów — przyjaciół i wrogów malarza. Przypatrywano się, jak malarz werniksuje obrazy, wymieniano poglądy, opinie, sądy. Ten dzień zwano wernisażem. On decydował o powodzeniu wystawy.
Werniksowanie wyszło z mody. Przeszło do pracowni konserwatorskich, gdzie starym płótnom przywraca się dawny blask. A wernisaż trwa. I nawet rozwija się jak najlepiej. Tradycyjna lampka wina ściąga do nowoczesnych pawilonów coraz szerszy krąg ludzi. Dzień otwarcia wystawy rozpoczyna, często rozpętuje, dyskusję. Atrakcją wernisażu jest udział autora, który wyjaśnia, tłumaczy, odpowiada na pytania.“(13)